hbd

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงอีกครั้งนึง วันที่รู้สึกว่าตัวเองมีอะไรๆพิเศษกับเค้าบ้าง.......

ใช่ครับ วันเกิดผมเองแหละ วันนี้ก็ครบ 33 แล้ว.....

ผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนถึงวันนี้ ได้พบเห็นอะไรๆมาก็เยอะ แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองยังด้อยประสบการณ์ในหลายๆเรื่อง ที่เขาพูดๆกันว่า"การเรียนรู้ไม่มีวันจบสิ้น"นั้นท่าจะเป็นเรื่องจริง เพราะขนาดอายุป่านนี้แล้วผมก็ยังต้องเรียนรู้ในอีกหลายๆเรื่อง......

ทั้งเรื่องการดำเนินชีวิต......

ทั้งเรื่องการมองสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามา.....

รวมทั้งเรื่องของการเรียนรู้ที่จะเข้าใจมนุษย์........

มีคนสอนผมให้รู้จักปล่อยวาง รู้จักมองสิ่งต่างๆในมุมมองที่กว้างขึ้นและแตกต่างออกไป......

เมื่อผมลองทำดูผมก็ได้รู้สึกอะไรบางอย่าง....... ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไร นอกจากจะนิยามความรู้สึกนั้นด้วยประโยคสั้นๆว่า "อิสระ".........
.
.
.
.
.
ถ้าเราเอาชีวิตของเราไปเป็นส่วนหนึ่งของอะไรซักอย่าง....... นั่นก็เท่ากับว่าเรากำลังพันธนาการตัวเองไว้กับสิ่งนั้น

เราจะรู้สึกว่าเราขาดสิ่งนั้นไม่ได้ เราจะวุ่นวายสับสนหากขาดสิ่งนั้นไป.....
.
.
แต่ถ้าเราลองเปลี่ยนแนวคิดดูล่ะ........ ถ้าเรามองสิ่งนั้นว่าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา......

แม้ว่ามันจะสำคัญกับเราก็ตาม แต่เมื่อถึงเวลาที่จำเป็น.....เราก็จะสามารถละวางมันลงได้ แม้จะไม่สามารถตัดมันออกไปจากชีวิต แต่เราก็สามารถวางมันไว้ได้ เฉกเช่นการแบกสิ่งของ หากว่ามันหนักนัก เราก็ยังสามารถวางมันลงเพื่อพักเหนื่อยได้ หากเราสามารถมองสิ่งต่างๆที่เราได้พบเจอเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิตไม่ใช่การนำชีวิตของเราทั้งชีวิตไปเป็นส่วนหนึ่งของมันแล้ว ผมเชื่อว่าเราคงจะมีความสุขขึ้นอีกเยอะ.....

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก ทรัพย์สินเงินทอง ลาภยศสรรเสริญ หรือใกล้ตัวเข้ามาอีกหน่อยก็คือเรื่องการเมือง(ที่หลายๆคนกำลังว้าวุ่นและมัวเมากับมัน) หรือแม้กระทั่ง......."คอสเพลย์"

อย่างที่บอกไปครับ หากเราให้สิ่งต่างๆเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่เอาทั้งชีวิตไปเป็นส่วนหนึ่งของมันแล้ว......พวกเราน่าจะมีความสุขกันขึ้นอีกเยอะ
.
.
.
.
.
ในบรรดาเรื่องต่างๆที่ผมได้เรียนรู้มา มีเรื่องสำคัญที่สุดที่จนบัดนี้ผมก็รู้สึกว่ายังรู้เรื่องราวเกี่ยวกับมันน้อยนัก นั่นก็คือเรื่องของการค้นหาคุณค่าในตัวเอง.......
.
.
ใครบางคนเคยบอกผมว่า"ทุกๆคนนั้นมีคุณค่า อยู่ที่ว่าจะค้นหาและนำมันมาใช้ประโยชน์ได้หรือเปล่า ไม่มีใครในโลกนี้ที่จะเกิดมาด้วยสกิลเป็น 0 หมดทุกข้อหรอก" คำพูดนั้นเองทำให้ผมได้หยุดคิดและพยายามค้นหาสิ่งมีค่าในตัวเอง เพื่อที่จะพูดกับเองได้ว่าตัวเราไม่ได้ไร้คุณค่าอีกต่อไป....

แม้วันนี้สิ่งที่ผมพยายามค้นหามันอาจจะเลื่อนลอยและเลือนราง...... แต่ผมก็จะยังไม่หยุดค้นหา เพราะท่ามกลางความสับสนของเส้นทางชีวิตในตอนนี้ ผมเหมือนจะได้เห็นประกายแสงบางอย่างที่อาจจะดูริบหรี่และห่างไกลเสียเหลือเกิน แต่ในยามนี้มันก็เป็นเหมือนสิ่งนำทางสิ่งเดียวที่มีอยู่ อาจจะเหนื่อยซักหน่อยกับการพยายามมุ่งหน้าไปสู่แสงนั้น ทว่ามันก็อาจจะเป็นหนทางเดียวที่จะพาผมหลุดไปจากสภาพนี้ได้........

การเดินทางของผมมันเริ่มมานานแล้ว........แต่มันก็ยังไม่จบแค่นี้หรอก

แม้จะเหนื่อย........ผมก็จะเดินต่อไป

แม้จะต้องเดินไปอย่างเดียวดาย.........ผมก็จะเดินต่อไป
.
.
.
แม้ว่าจะเดียวดาย.................ก็ตาม


สุขสันต์วันเกิดปีที่ 33 แก่ตัวผมเองครับ...........




ปล. ปีนี้อายุ "33" แบบนี้ก็คงต้อง........."สู้ชีวิตสุดหูรูดเฟ้ย!..........."