...... Revolution Progress 0% ......

วันนี้วันเกิดครบ 29 ปี ผมควรจะดีใจใช่มั้ย.......................

.

แต่น่าแปลก ผมไม่ยินดียินร้ายอะไรเลย ทุกสิ่งก็เหมือนปรกติ ต่างจากทุกวันแค่ต้องตื่นเช้ามาใส่บาตรแค่นั้นเอง...........

.

เดินทางมาทำงานด้วยเส้นทางเดิม มาถึงที่ทำงานก็นั่งเก้าอี้ตัวเดิม ถึงเวลาเลิกงานก็กลับบ้านไปอยู่คนเดียวเหมือนเดิม...........

.

แล้วแบบนี้ วันเกิดผมมันจะต่างจากวันธรรมดาที่ผ่านมาตรงไหน.............

.

ผ่านโลกมาแล้ว 29 ปี นึกว่ารู้อะไรๆบ้างแล้ว...............

.

เปล่าเลย ยังมีอีกหลายสิ่งที่ผมไม่รู้.........

.

การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น..............

.

ความอิจฉาริษยา..........

.

ความละโมบ........

.

มนุษย์นี่น่าตลกนะ ต่อสู้แย่งชิงสิ่งต่างๆกัน แต่สุดท้ายก็เอาอะไรติดตัวไปไม่ได้เลย..................

.

เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเล่า เจ้าจะเอาแต่สุขสนุกไฉน

เมื่อเจ้ามาตัวเปล่าจะเอาอะไร เจ้าก็ไปตัวเปล่าเหมือนเจ้ามา

.

กลอนบทนี้ฟังกี่ครั้งก็ยังศักดิ์สิทธิ์เสมอ.........

.

.

บางครั้งก็ถามตัวเอง ผ่านมา 29 ปีแล้ว ชีวิตมีอะไรบ้าง...........................

.

คำตอบคือ............ไม่มี

.

อยู่คนเดียวมาตลอด ดีใจก็ดีใจคนเดียว เสียใจก็เสียใจคนเดียว ร้องไห้ก็ร้องไห้คนเดียว กรีดร้องก็ได้ยินอยู่คนเดียว.........................

.

จะมีใครบ้างมั้ยที่จะอยู่เคียงข้างผม รับฟังทุกสิ่งของผม....................ไม่น่าจะมีหรอก

.

ชอบก็ไม่กล้าบอก รักก็ไม่กล้าพูด............ได้แต่นิ่งเงียบ

.

.

.

.

ช่วงวัยเด็กของผม...........ผมสูญเสียอะไรไปหลายอย่าง

.

สูญเสียพลังในการไล่ตามฝัน.............

.

สูญเสียพลังในการไขว่คว้าสิ่งที่ตัวเองต้องการ...........

.

สูญเสียความสนุกสนานที่วัยเด็กพึงมี...............

.

วันนี้ผมโตขึ้น...........ผมอาจจะได้สิ่งที่เสียไปในวัยเด็กคืนมา......แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะยึดจับมันไว้ได้นานแค่ไหน

.

เมื่อถึงช่วงเวลาหนึ่ง.....ผมอาจจะต้องถูกบังคับให้"ถวาย"สิ่งที่ยึดจับอยู่นี่ก็ได้..............

.

ถ้าเวลานั้นมาถึงจริงๆ............ผมยังไม่รู้เลยว่าจะทำยังไง...........เพราะสิ่งที่ผมยึดจับอยู่นี้ อาจจะเป็นสิ่งเดียวที่เหนี่ยวรั้งตัวผมไว้ไม่ให้สูญสลายไป.........

.

.

.

.

.

สวัสดีปีที่ 29 ของผม................