++++ กลอนบทที่ 7 :...ฟังสิ... ++++
posted on 06 Nov 2009 23:09 by albedo in Poem.
.
.
.....กลางความมืดอันลึกล้ำของราตรี ยังมีแสงจันทร์สาดส่อง.....
.....ยกมือขึ้นสวดภาวนา ดวงจิตร้องหาผู้นำทาง.....
.....เฝ้าวนเวียนไร้จุดหมาย ไม่รู้คืนรู้วัน.....
.....หลงลืมกาลเวลา อดีตลับเลือนไป.....
.
.
.
......ฟังสิ เสียงแห่งชีวิต.....
.....ฟังสิ เสียงย่ำเท้าของยุคสมัย.....
......ฟังสิ สรรพสำเนียงที่ผ่านไป.....
.....ตัวข้าไซร้ นั่งรับฟัง.......
.......ไร้วาจาจะเอื้อนเอ่ย ไร้สำเนียงจะขับขาน.....
.......ทุกทิวาราตรีกาล สุขสราญมิพานพบ......
.
.
.
.......ราตรีกำดัดดึกช่างมืดมน.....
.......อรุณรุ่งของวันใหม่ช่างเรืองรอง.....
.......หมุนเวียนไม่สิ้นสุด ไม่มีหยุดพัก....
.......ไม่ยินดีกับการกำเนิด......
.......ไม่อาดูรกับการดับสลาย.....
.
.
.
.......ข้ายังคงฟังต่อไป.......
.
.
.
/////////////////////////////////////